پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۵۱ - الرّضا و التّسلیمتو به دانی دوای جانم کردن
  2. شمارهٔ ۱۵۲ - الرّضا و التّسلیمتا بتوانم به ترک غمها سازم
  3. شمارهٔ ۱۵۳ - الرّضا و التّسلیمای دل نه همه ساله شکر باید خورد
  4. شمارهٔ ۱۵۴ - الرّضا و التّسلیمچون از خُم تست می چه صافی و چه درد
  5. شمارهٔ ۱۵۵ - الرّضا و التّسلیمای گشته به اسباب غمت جانم شاد
  6. شمارهٔ ۱۵۶ - الرّضا و التّسلیمچون کار زاندازه نخواهد افزود
  7. شمارهٔ ۱۵۷ - الرّضا و التّسلیمبا قوّت پیل مور می باید بود
  8. شمارهٔ ۱۵۸ - الرّضا و التّسلیمایّام دلم گرچه به غم می گذرد
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.