پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۴۳ - الرّضا و التّسلیمجز حق حَکَمی که حکم را شاید نیست
  2. شمارهٔ ۱۴۴ - الرّضا و التّسلیمراضی چو نئی بدانچ او با تو کند
  3. شمارهٔ ۱۴۵ - الرّضا و التّسلیمایزد همه کار بد و نیکو داند
  4. شمارهٔ ۱۴۶ - الرّضا و التّسلیمآنجا که سعادت است چه تسبیح و چه چنگ
  5. شمارهٔ ۱۴۷ - الرّضا و التّسلیمگر هست سعادتت چه شکّر چه شرنگ
  6. شمارهٔ ۱۴۸ - الرّضا و التّسلیممی کن ستمی و هر چه بادا بادا
  7. شمارهٔ ۱۴۹ - الرّضا و التّسلیمگر کِشتهٔ ما غم آورد غم دِرَویم
  8. شمارهٔ ۱۵۰ - الرّضا و التّسلیمتو بر دل من حکم روانی می کن
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.