پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۱۳از تست فتاده در خلایق شر و شور
  2. شمارهٔ ۱۱۴ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز
  3. شمارهٔ ۱۱۵نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز
  4. شمارهٔ ۱۱۶ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز
  5. شمارهٔ ۱۱۷ای از دو جهان به حسن و زیبایی فاش
  6. شمارهٔ ۱۱۸یا رب مگذارم اینچنین بی حاصل
  7. شمارهٔ ۱۱۹گر غمگینم چو از توَم دلشادم
  8. شمارهٔ ۱۲۰از درد سر خویش ندانم چونم
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.