پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۱۵نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز
  2. شمارهٔ ۱۱۶ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز
  3. شمارهٔ ۱۱۷ای از دو جهان به حسن و زیبایی فاش
  4. شمارهٔ ۱۱۸یا رب مگذارم اینچنین بی حاصل
  5. شمارهٔ ۱۱۹گر غمگینم چو از توَم دلشادم
  6. شمارهٔ ۱۲۰از درد سر خویش ندانم چونم
  7. شمارهٔ ۱۲۱ای از پی دیدنت منوّر چشمم
  8. شمارهٔ ۱۲۲آن را که فراموش نئی یادش کن
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.