پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۰۵در آتش عشق رنگ دل بزداید
  2. شمارهٔ ۱۰۶چون من به تو دادم دل و دین بس باشد
  3. شمارهٔ ۱۰۷من لوح دل از جمله امانی شستم
  4. شمارهٔ ۱۰۸مقصود میان من و تو پنهان است
  5. شمارهٔ ۱۰۹ای جان مرا امید جاوید به تو
  6. شمارهٔ ۱۱۰ای از تو خرابی سبب آبادی
  7. شمارهٔ ۱۱۱از عقل بلند اگر نیم پستم گیر
  8. شمارهٔ ۱۱۲از خاک ره خود آبم ارزانی دار
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.