پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۹۷

عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد

وز بندگی عافیت آزادم کرد

هر موی مرا به یک جهان درد آراست

چندان که خراب بودم آبادم کرد

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۹۹عرفی چه خروشی که فلان گمره شد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۰مردیم که آه ما دل شب نگزد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۱آنم که تنم همیشه از جان به بود
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۲دیدم جایی که فتح باب آنجا بود
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۳آن کس که لوای عشق بر دوش آید
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۴ای عیش به آلایشت آمیخته اند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۵بر ساغر من که عشق از او نشأه برد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۶رفتم به حرم که درد ایمان دانند
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.