پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۲

ای کرده زبون، ناز شجاع تو، مرا

افکنده به صد رنج، نزاع تو، مرا

تا خیزم و آرمت در آغوش اجل

گشته است به تکلیف وداع تو مرا

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۴ای رانده ز نسبت حرم طاعت ما
  2. رباعی شمارهٔ ۵از بند غرور می گشایم خود را
  3. رباعی شمارهٔ ۶گلبرگ برد باد بهاران به کجا
  4. رباعی شمارهٔ ۷این ناله که در آتش خویش است کباب
  5. رباعی شمارهٔ ۸آنم که قفای من جبین طلب است
  6. رباعی شمارهٔ ۹نادان به عمارت بدن مشغول است
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰راهی بنما که رهنما مردی نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱عرفی چه زنی طعن خرد بر من مست
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.