پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۴

ای رانده ز نسبت حرم طاعت ما

مردود اجابت صنم طاعت ما

اسلام نه، کفر نه، تا کی به عبث

آلوده کند لوح و قلم طاعت ما

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۶گلبرگ برد باد بهاران به کجا
  2. رباعی شمارهٔ ۷این ناله که در آتش خویش است کباب
  3. رباعی شمارهٔ ۸آنم که قفای من جبین طلب است
  4. رباعی شمارهٔ ۹نادان به عمارت بدن مشغول است
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰راهی بنما که رهنما مردی نیست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱عرفی چه زنی طعن خرد بر من مست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲وصل تو دوایی است که بیمارش نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳شاها کرم تو قلزم مواج است
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.