پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۱۷

عرفی که همیشه در سلامت رو داشت

دیدم که عجب جای از آن بد خو داشت

صد بیشهٔ شعله داشت در هر بن مو

صد خوشهٔ ناله بر سر هر مو داشت

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹از باب مغان که رسمشان جود و عطاست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۰عرفی سخنت گرچه معما رنگ است
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱از دیدهٔ ما به جز حیا نتوان یافت
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲حسن از طلب نگاه ما بسته لب است
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳عرفی چه نهی متاع دل در کف دست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴آنم که به ترک دین دلم خرسند است
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵یار آمده و در صدد دلداری ست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶عرفی سر صفهٔ مغان مسند ماست
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.