عبید زاکانی
شمارهٔ ۲۰ - در نصیحت
ای دل ز اهل و اولاد دیگر مکش ملامه
در شهر خویش بنشین بالخیر والسلامه
آن قوم بی‌کرم را یک بار آزمودی
«من جرب المجرب حلت به الندامه»
عبید زاکانی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۲ - در حسرت بی پولی گویدای اقچه گرد روی کانی
- شمارهٔ ۲۳ - در وصف کاخ سلطانی گویدنشستن با نشاط و کامرانی
- شمارهٔ ۲۴ - در وصف قلعهٔ دارالامان کرمان گویدحریم قلعهٔ دارالامان که در عالم
- شمارهٔ ۲۵ - در مناجات گوید به وضع مطایبهخدایا دارم از لطف تو امید
درباره‌ی عبید زاکانی
خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.