پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۵۶

دل مایل حرف پاک آزاده بود

هر چند که از نقش ادا ساده بود

حفظش نکند کسی نجوید شعرت

عکس گل در مزبله افتاده بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸خردسالان چو نکته ساز آیند
  2. شمارهٔ ۵۹صد شکر که دل زشرک پرداخته شد
  3. شمارهٔ ۶۰ای نام نگین تو بر نگین جانها کنده
  4. شمارهٔ ۶۱در قید غم و شکنجه دنیایم
  5. شمارهٔ ۶۲هر گوشه ی خاطر از کسان غمکده ای است
  6. شمارهٔ ۶۳با عاشق سنگ سنگ می باید بود
  7. شمارهٔ ۶۴با دام تعلقم چو آویزش نیست
  8. شمارهٔ ۶۵افتاده ز چشم ما سوی الله مرا ست
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.