پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۵۹

صد شکر که دل زشرک پرداخته شد

تیغم به جهاد نفس دون آخته شد

لاحول و لاقوه الا بالله

کارم به عنایت خدا ساخته شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱در قید غم و شکنجه دنیایم
  2. شمارهٔ ۶۲هر گوشه ی خاطر از کسان غمکده ای است
  3. شمارهٔ ۶۳با عاشق سنگ سنگ می باید بود
  4. شمارهٔ ۶۴با دام تعلقم چو آویزش نیست
  5. شمارهٔ ۶۵افتاده ز چشم ما سوی الله مرا ست
  6. شمارهٔ ۶۶هرگز گله از سپهر و انجم نکنم
  7. شمارهٔ ۶۷هر کس که نه نغمه سنج مضمون باشد
  8. شمارهٔ ۶۸هر چند دل از خدنگ او جوشن شد
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.