نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۱
یار از دست نگارین مژه ام را تر کرد
یده ای کرد که باران سرشکم سر کرد
سادگی بس که چو آیینه نگارم دارد
گفتمش دل ز تو برداشته ام باور کرد
نورس دماوندی
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۳۳حلقه ی زلف است رهزن تر ز طوق غبغبش
- شمارهٔ ۳۴مرا است طرفه نگاری ز حور دلجو تر
- شمارهٔ ۳۵به طرف باغ ملوکانه مجلسی است مهیا
- شمارهٔ ۳۶نظر بود به نظر باز خوش نگاهان را
- شمارهٔ ۳۷نورس که خام غم به دل ناتوان شکست
- شمارهٔ ۳۸بد را بد خویشتن بگیرد
- شمارهٔ ۳۹بی دردی ات ای طبیب تا کی تا کی
- شمارهٔ ۴۰دست شاه اندازیم را چون تهی دستی گرفت
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.