پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

مطالع

شمارهٔ ۹

گر تو را درد سخن می بود مغز استخوان

چو قلم اهل سخن را جلوه می دادی بنان

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۱پنهان کسم نپرسد و پیدا نیامده است
  2. شمارهٔ ۱۲غنچه خاطر ز آن گلم پر بوالهوس می پرورد
  3. شمارهٔ ۱۳از رخش داغ چو سوزد جگر پاره ی ما
  4. شمارهٔ ۱۴زسیب آن ذقن هم چشم فانوسم در این گلشن
  5. شمارهٔ ۱۵ای طلبکار سعادت ای مطیع حق شناس
  6. شمارهٔ ۱۶کشیده طرح فتادن دگر دو دندانم
  7. شمارهٔ ۱۷خاتم هر داغ دل مال لب لعل تواست
  8. شمارهٔ ۱۸پیمانه را لب تو لبالب ز جان کند
همه‌ی مطالع ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.