پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

مطالع

شمارهٔ ۱۲

غنچه خاطر ز آن گلم پر بوالهوس می پرورد

در جگر خارم شکست از بس که خس می پرورد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۴زسیب آن ذقن هم چشم فانوسم در این گلشن
  2. شمارهٔ ۱۵ای طلبکار سعادت ای مطیع حق شناس
  3. شمارهٔ ۱۶کشیده طرح فتادن دگر دو دندانم
  4. شمارهٔ ۱۷خاتم هر داغ دل مال لب لعل تواست
  5. شمارهٔ ۱۸پیمانه را لب تو لبالب ز جان کند
  6. شمارهٔ ۱۹پیمان به کفر بستن غافل نشستن تو است
  7. شمارهٔ ۲۰از طفلی آفتی به نگاه کشند بود
  8. شمارهٔ ۲۱مرده کی چون خاطر این زندگان افسرده است
همه‌ی مطالع ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.