پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

قصاید

شمارهٔ ۷ - در مدح امیرالمومنین علی علیه السلام

ای گزین مسند ز دوش مصطفایت یا علی

جانشین دست رحمت نقش پایت یا علی

خطبه ی اظهار حق را منبری در کار بود

دوش پیغمبر از آن شد متکایت یا علی

مصطفی را همنشین در عرش می دانم که بود

کی بود خالی به صدر عرش جایت یا علی

هر که مُهر حکم حق دارد به لب آنجا تویی

هیچ جا خالی نمی دانیم جایت یا علی

مور کی مستوفی ملک سلیمان می شود

کی نماید عقل درک کبریایت یا علی

چشم دارم سرمه داری از غبار مقدمت

کیمیای دین و دولت خاک پایت یا علی

می دهد رای تو کارم در دو عالم انتظام

منتظم کار دو عالم شد برایت یا علی

چون خدا و مصطفی سنجند مدحت بی سخن

کیست نورس تا کند مدح و ثنایت یا علی

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۹ - در مدح پادشاهدر این باغ آن بلبل آیین فغانم
  2. شمارهٔ ۱۰ - در مدح پادشاهدر دلم تا گشت طالع مهر آن زرین کلاه
  3. شمارهٔ ۱۱ - در مدح پادشاهگر کشته را لطیفه ی لعل تو جان دهد
  4. شمارهٔ ۱۲ - قصیده فخریه(در مدح زمان خان)فلک البروج طبعم به ثوابت معانی
  5. شمارهٔ ۱۳ - قصیده ی گلشن اقبالرسید عید که مشاطه ی جمال بهار
  6. شمارهٔ ۱۴ - در مدح نواب ایرانمداری شیخ علی خان اعتماد الدولهخنده ی صبح است یا آیینه ی صبح بهار
همه‌ی قصاید ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.