پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش دوم

شمارهٔ ۴۶

ای قفل دل ما را لعل لب تو مفتاح

مفتوح نما باری قفلم ز دل ای فتاح

تا کی ز غمم مرده باشد دل افسرده

مطرب بکف آور دف ساقی بقدح کن راح

آن دف که چو بخروشد افلاک برقص آرد

وآن راح که چون جوشد انجام بود مصباح

مصباح چو روشن شد افلاک برقص آمد

نور و طربی باید گردد بدلم اصلاح

دلرفت چو اصلاحی از فیض دف و راحی

چون جسم شود ساکن در مصطبه ارواح

نورآمد و روح آمد آن گنج فتوح آمد

در بحر چو نوح آمد هم کشتی و هم ملاح

چون نور تجلی کرد در ملک شهود از غیب

شد کنز معانی را کلکش بیان مفتاح

ادامه‌ی بخش دوم

  1. شمارهٔ ۴۸بلبلا نعره مستانه مبارک باشد
  2. شمارهٔ ۴۹دل گرچه ترا بمن نباشد
  3. شمارهٔ ۵۰کسی کان غم دلستانی ندارد
  4. شمارهٔ ۵۱گذر چون ترا بر مقامم فتاد
  5. شمارهٔ ۵۲دلی دارم ز عشق آن پری زاد
  6. شمارهٔ ۵۳گرم صد ره زنی با تیغ بیداد
  7. شمارهٔ ۵۴یارم که سر وفا ندارد
  8. شمارهٔ ۵۵چو مرغم تا قفس بنیاد کردند
همه‌ی بخش دوم ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.