پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش دوم

شمارهٔ ۴۸

بلبلا نعره مستانه مبارک باشد

پیش گل خواندن افسانه مبارک باشد

درد نوشان چمن را ز کف ابر بهار

باده ناب به پیمانه مبارک باشد

گومرا سبحه بکف برسر سجاده مباش

گردش جام بمیخانه مبارک باشد

شعله خوئی ز جفا خون دلم گرم بریخت

شمع را کشتن پروانه مبارک باشد

غمزه اش تیغ بکف رفت بسروقت دلم

آشنا را غم بیگانه مبارک باشد

بر دل از حلقه گیسوی تو تا سلسله هاست

طوق زنجیر بدیوانه مبارک باشد

باز چون نور بدل مهر توام جای گرفت

گنج را خانه ویرانه مبارک باشد

ادامه‌ی بخش دوم

  1. شمارهٔ ۵۰کسی کان غم دلستانی ندارد
  2. شمارهٔ ۵۱گذر چون ترا بر مقامم فتاد
  3. شمارهٔ ۵۲دلی دارم ز عشق آن پری زاد
  4. شمارهٔ ۵۳گرم صد ره زنی با تیغ بیداد
  5. شمارهٔ ۵۴یارم که سر وفا ندارد
  6. شمارهٔ ۵۵چو مرغم تا قفس بنیاد کردند
  7. شمارهٔ ۵۶کسیکه ذوق تمنای دوستان دارد
  8. شمارهٔ ۵۷نخستین دم که عالم آفریدند
همه‌ی بخش دوم ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.