پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش دوم

شمارهٔ ۳۰

رخش که از نظر خلق جمله محجوبست

عیان بدیده معنی ز صورت خوبست

چگونه دیده ظاهر به بیند آن رخسار

که از حیا به هزاران حجاب محجوبست

کرت هواست که بینی جمال آن محجوب

ببین در آینه روی آنکه محبوبست

بصفحه رخ خوبان بدفتر حسنش

ز خط و خال بسی حرف و نقطه مکتوبست

تو این کرشمه و نازی که از بتان بینی

بحسن چهره آن یار جمله معیوبست

بحسن اوست که یوسف بچهره زیبا

بلای جان زلیخا و قلب یعقوبست

نسب مپرس ز نور و حسب که او منسوب

بنور او ز تجلیش نیز محسوبست

ادامه‌ی بخش دوم

  1. شمارهٔ ۳۲ای صفاتت همه آئینه ذات
  2. شمارهٔ ۳۳لعل تو که معدن حیاتست
  3. شمارهٔ ۳۴روی تو که آئینه رخسار تجلیست
  4. شمارهٔ ۳۵هر سحر کز آن دو چشم جادوست
  5. شمارهٔ ۳۶هر سرو سهی که بر لب جوست
  6. شمارهٔ ۳۷سروی چو قدت جلوه کنان گه بچمن خاست
  7. شمارهٔ ۳۸باده عشق تو امروز نه در جام منست
  8. شمارهٔ ۳۹گرم ز زلف سیاه تو دست کوتاهست
همه‌ی بخش دوم ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.