پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۶۶

دراین گلشن ز خوبانم گلی بس

ز جعد گلعذاران سنبلی بس

صف لشگر چه آرائی ز زلفت

بتاراجم سپاه کاکلی بس

درآن بستان سرای عشرت انگیز

ترانه ساز عیشم بلبلی بس

ز دست لاله کی گیرم پیاله

ازآن نرگس مرا جام ملی بس

ز چشمان سیاه فتنه جویش

بلای غمزه سحر بابلی بس

درآن خمخانه پرشور و غوغا

ز مینای شرابم غلغلی بس

حدی پرداز بربط راز مضراب

دراین پرده نوای زابلی بس

دراین گلشن سرا نور علی را

نشیمن سایه شاخ گلی بس

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۶۸زاهد از تزویر تا کی افکنی دام هوس
  2. شمارهٔ ۱۶۹کی رسد بر دامن وصل تو دست بوالهوس
  3. شمارهٔ ۱۷۰صید وصلش توان بدام هوس
  4. شمارهٔ ۱۷۱حسن ازل برگرفت پرده ز رخسار خویش
  5. شمارهٔ ۱۷۲مهی دارم که انوار جمالش
  6. شمارهٔ ۱۷۳دل که عمریست در افتاده بچاه ذقنش
  7. شمارهٔ ۱۷۴باحضار ملک وضعی پری وش
  8. شمارهٔ ۱۷۵ترک چشم تو که از غمزه کند غارت هوش
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.