فهرست اشعار
- بخش ۱ - سرآغاز خداوندا درِ توفیق بگشای
- بخش ۲ - در توحید باری به نام آنکه هستی نام ازو یافت
- بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت خبر داری که سیاحان افلاک
- بخش ۴ - آمرزش خواستن خدایا چون گِلِ ما را سرشتی
- بخش ۵ - در نعت رسول اکرم صلی الله علیه وسلم محمد کآفرینش هست خاکش
- بخش ۶ - در سابقهٔ نظم کتاب چو طالع، موکبِ دولت روان کرد
- بخش ۷ - در ستایش طغرل ارسلان چو سلطان جوان، شاه جوان‌بخت
- بخش ۸ - ستایش اتابک اعظم شمس‌الدین ابوجعفر محمدبن ایلدگز به فرخ‌فالی و فیروزمندی
- بخش ۹ - خطاب زمین‌بوس زهی دارنده اورنگ شاهی
- بخش ۱۰ - در مدح شاه مظفرالدین قزل ارسلان سبک باش ای نسیم صبح گاهی
- بخش ۱۱ - در پژوهش این کتاب مرا چون هاتف دل دید دم‌ساز
- بخش ۱۲ - سخنی چند در عشق مرا کـَز عشق بِه ناید شعاری
- بخش ۱۳ - عذر انگیزی در نظم کتاب در آن مدت که من در بسته بودم
- بخش ۱۴ - آغاز داستان خسرو و شیرین چنین گفت آن سخن‌گوی کهن‌زاد
- بخش ۱۵ - عشرت خسرو در مرغزار و سیاست هرمز قضا را از قضا یک روز شادان
- بخش ۱۶ - شفیع انگیختن خسرو پیران را پیش پدر چو خسرو دید کآن خواری بر او رفت
- بخش ۱۷ - به خواب دیدن خسرو نیای خویش انوشیروان را چو آمد زلف شب در عطر سایی
- بخش ۱۸ - حکایت کردن شاپور از شیرین و شبدیز ندیمی خاص بودش نام «شاپور»
- بخش ۱۹ - رفتن شاپور در ارمن به طلب شیرین زمین بوسید شاپور سخن‌دان
- بخش ۲۰ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار اول چو مشگین‌جعدِ شب را شانه کردند
- بخش ۲۱ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار دوم چو بر زد بامدادن بور گل‌رنگ
- بخش ۲۲ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار سوم شباهنگام کاین عنقای فرتوت
- بخش ۲۳ - پیدا شدن شاپور برآمد ناگه آن مرغ فسون‌ساز
- بخش ۲۴ - گریختن شیرین از نزد مهین‌بانو به مداین چو برزد بامدادان خازن چین
- بخش ۲۵ - دیدن خسرو شیرین را در چشمه‌سار سخن‌گوینده، پیرِ پارسی‌خوان
- بخش ۲۶ - رسیدن شیرین به مشگوی خسرو در مداین فلک چون کار سازی‌ها نماید
- بخش ۲۷ - ترتیب کردن کوشک برای شیرین چو شیرین در مداین مهد بگشاد
- بخش ۲۸ - رسیدن خسرو به ارمن نزد مهین بانو چو خسرو دور شد زآن چشمهٔ آب
- بخش ۲۹ - مجلس بزم خسرو و باز آمدن شاپور یکی شب از شب نوروز خوش‌تر
- بخش ۳۰ - رفتن شاپور دیگر بار به طلب شیرین خوشا مُلکا که مُلک زندگانی است
- بخش ۳۱ - آگاهی خسرو از مرگ پدر نشسته شاه روزی نیم‌هشیار
- بخش ۳۲ - بر تخت نشستن خسرو به جای پدر چو شد معلوم کز حکم الهی
- بخش ۳۳ - باز آوردن شاپور شیرین را پیش مهین‌بانو چو شیرین را ز قصر آورد شاپور
- بخش ۳۴ - گریختن خسرو از بهرام چوبین کلید فتح را دندان پدید است
- بخش ۳۵ - به هم رسیدن خسرو و شیرین در شکارگاه چنین گوید جهان‌دیده سخن‌گوی
- بخش ۳۶ - اندرز و سوگند دادن مهین‌بانو شیرین را چو دهقان دانه در گِل پاک ریزد
- بخش ۳۷ - صفت بهار و عیش خسرو و شیرین چو پیر سبزپوش آسمانی
- بخش ۳۸ - شیرکشتن خسرو در بزم‌گاه ملک عزم تماشا کرد روزی
- بخش ۳۹ - افسانه گفتن خسرو و شیرین و شاپور و دختران فروزنده شبی روشن‌تر از روز
- بخش ۴۰ - افسانه‌سرایی ده دختر فرنگیس اولین مرکب روان کرد
- بخش ۴۱ - مراد طلبیدن خسرو از شیرین و مانع شدن او شبی از جمله شب‌های بهاری
- بخش ۴۲ - به خشم رفتن خسرو از پیش شیرین و رفتن به روم و پیوند او با مریم ملک را گرم کرد آن آتش تیز
- بخش ۴۳ - جنگ خسرو با بهرام و گریختن بهرام چو روزی چند شاه آنجا طرب کرد
- بخش ۴۴ - بر تخت نشستن خسرو به مدائن برای بار دوم چو سر بر کرد ماه از برج ماهی
- بخش ۴۵ - نالیدن شیرین در جدایی خسرو چنین در دفتر آورد آن سخن‌سنج
- بخش ۴۶ - وصیت کردن مهین‌بانو شیرین را مهین‌بانو دلش دادی شب و روز
- بخش ۴۷ - نشستن شیرین به پادشاهی بر جای مهین‌بانو چون بر شیرین مقرر گشت شاهی
- بخش ۴۸ - آگهی خسرو از مرگ بهرام چوبین چو شاهنشاه صبح آمد بر اورنگ
- بخش ۴۹ - بزم‌آرایی خسرو چهارم روز مجلس تازه کردند
- بخش ۵۰ - (سی لحن باربد) در آمد باربد چون بلبل مست
- بخش ۵۱ - شفاعت کردن خسرو پیش مریم از شیرین چو بَدر از جِیب گردون سر برآورد
- بخش ۵۲ - فرستادن خسرو شاپور را به طلب شیرین شفاعت کرد روزی شه به شاپور
- بخش ۵۳ - آغاز عشق فرهاد پری‌پیکر نگار پرنیان‌پوش
- بخش ۵۴ - زاری کردن فرهاد از عشق شیرین چو دل در مهر شیرین بست فرهاد
- بخش ۵۵ - آگاهی یافتن خسرو از عشق فرهاد یکی محرم ز نزدیکان درگاه
- بخش ۵۶ - رای زدن خسرو در کار فرهاد ز نزدیکان خود با محرمی چند
- بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد نخستین بار گفتش کَز کجایی؟
- بخش ۵۸ - کوه کندن فرهاد و زاری او چو شد پرداخته فرهاد را چنگ
- بخش ۵۹ - رفتن شیرین به کوه بیستون و مردن اسب وی مبارک‌روزی از خوش‌روزگاران
- بخش ۶۰ - آگاهی خسرو از رفتن شیرین نزد فرهاد و کشتن فرهاد به مکر جهان‌سالار خسرو هر زمانی
متن اشعار به نقل از گنجور.