پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۸۴

هرگز نشود دار فنا جای قرار

بی گریه کس از رحم نیاید به کنار

گل جامه دریده بر سر شاخ آید

از بس که به دامنش درآویزد خار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۶عاشق که طریق عشق آموزندش
  2. شمارهٔ ۸۷دم چند فروزی از سخن چینی خویش
  3. شمارهٔ ۸۸صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویش
  4. شمارهٔ ۸۹گلشن که بهار ساخته جانورش
  5. شمارهٔ ۹۰از حسرت من حاصل دوران همه ذوق
  6. شمارهٔ ۹۱یک قوم مسافر ز سرمایه خجل
  7. شمارهٔ ۹۲می آمد و صد سپاه ناز از دنبال
  8. شمارهٔ ۹۳دنباله دو خاطر خودرای خودم
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.