پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

فصلی که چمن شور در احباب انداخت

مطرب سر زلف نغمه در تاب انداخت

بیتی بادا گر نسرودم چه عجب

غم طبع مرا سفینه در آب انداخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴برخیز که عشق از گرانان سیرست
  2. شمارهٔ ۱۵در پایه من سپهر را هستی نیست
  3. شمارهٔ ۱۶هرشب ز خیال دیده بی خواب ترست
  4. شمارهٔ ۱۷پیرایه حسن تندی خو بشکست
  5. شمارهٔ ۱۸درد سر و گردن تو حرز تن تست
  6. شمارهٔ ۱۹یک دم که ز دردسر پریشانی داشت
  7. شمارهٔ ۲۰تا حرص درون نقش برونم آراست
  8. شمارهٔ ۲۱بی چیزی احتیاج از کوی منست
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.