پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

رباعیات

شمارهٔ ۵۹

من مستی باده از سبو می بینم

عکس رخ ساقی اندر او می بینم

در جام جهان نما که آن مظهر اوست

هستی و وجود او به او می بینم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱من بوی تو از گل و سمن می شنوم
  2. شمارهٔ ۶۲در قبضه فضل حق امانت بودیم
  3. شمارهٔ ۶۳هم مظهر علم لایزالی ماییم
  4. شمارهٔ ۶۴مفتاح در گنج معانی ماییم
  5. شمارهٔ ۶۵ای روی تو مصحف حیات دل و جان
  6. شمارهٔ ۶۶خورشید ازل بتافت از روزن تن
  7. شمارهٔ ۶۷بسیار بگردید و بگردد گردون
  8. شمارهٔ ۶۸ای ختم همه امام گردیده چو نون
همه‌ی رباعیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.