پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

تا باب دلم به نقطه بی بگشود

سر ازل و ابد مرا روی نمود

هرچند سراپای جهان گردیدم

جز ناطق و نطق در جهان هیچ نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹(تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد
  2. شمارهٔ ۴۰گر حرف به تو جمال خود بنماید
  3. شمارهٔ ۴۱ای خلق جهان به جملگی بشتابید
  4. شمارهٔ ۴۲ای فاتحه روی تو قرآن مجید
  5. شمارهٔ ۴۳آن سی و دو خط وجه آدم چو ندید
  6. شمارهٔ ۴۴خیاط ازل چو جامه جان ببرید
  7. شمارهٔ ۴۵بی درد دلی کسی به درمان نرسید
  8. شمارهٔ ۴۶این کاسه چو کوزه نبات است نگر
همه‌ی رباعیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.