نسیمی
شمارهٔ ۱
ای نفحه روحپرور باد صبا
بویی ده از آن زلف دلاویز به ما
آن زلف دلاویز که در سایه اوست
آن روی که هست آینه روی خدا
نسیمی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳ای عارف سر من عرف در اسما
- شمارهٔ ۴ساقی برو و مده شرابم امشب
- شمارهٔ ۵در عین علی سر الهی پیداست
- شمارهٔ ۶بینی تو هیات الف دارد راست
- شمارهٔ ۷دینم (به) محمد و علی هست درست
- شمارهٔ ۸اسرار خدا به نزد آدم حرف است
- شمارهٔ ۹فرقان رخت که فرق فرقان بشکست
- شمارهٔ ۱۰بیخ شجر قدس مرا در جان است
درباره‌ی نسیمی
سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.