پرش به محتوای اصلی
سرایندهٔ فرامرزنامه سرایندهٔ فرامرزنامه

فرامرزنامه

بخش ۱۴ - ملاقات کردن پیران، فرامرز را و سخن گفتن هر دو به صلح

که گر می پذیری درین صیدگاه

کنی سربلندم در این جایگاه

یک امروز و فردا هم اینجا بیا

تو مهمان مایی و ما کدخدا

دو روزه در این دشت با یکدگر

بباشیم با شادی و نوش خور

مگر بیخ کین از جهان برکنیم

ز دل دوستی در میان آوریم

ابا همدمان باده نوشیم شاد

زکین گذشته نیاریم یاد

دلاور چو گفتار پیران شنید

پیاده شد و آفرین گسترید

چو نزدیک او رفت پیران گرد

بدید آن سرفراز با دستبرد

چو دید آن بر و پیکر دلپذیر

ز دیدار او شد جوان مرد پیر

بدان حسن و مردی دیدار او

به جان هر کسش شد خریدار او

خوش آمدش گفتار و بالای او

به خوبی سخن گفتن و رای او

ببوسید روی فرامرز شیر

سرافراز پیران گرد دلیر

فرامرز گفتش که ای پهلوان

سزدگر بیایی به روشن روان

نخستین شمایید مهمان ما

که من دوستداری کنم با شما

ادامه‌ی فرامرزنامه

  1. بخش ۱۶ - عاشق شدن شیده پسر افراسیاب بر بانو گشسب در میدان شکارز بالاش بر سرو بستم سخن
  2. بخش ۱۷ - لاف زدن تمرتاش پیش افراسیاب برای گرفتن بانو گشسب و دلخوش نمودن گرسیوز افراسیاب او راز رستم چه داری تو دل پر هراس
  3. بخش ۱۸ - زنهار خواستن سه پلوان از بانو گشسبابا او سه گرد سرافراز بود
  4. بخش ۱۹ - تمثال آوردن پیران و گفتن حقیقت پیش افراسیاب (و) منع کردن پیران،افراسیاب را برای جنگ بانو گشسبسپهدار توران دلش تنگ شد
  5. بخش ۲۰ - گفتار اندر خواستگاری کردن پادشاهان هندوستان برای بانو گشسب ونامه نوشتن ایشان برای زال زرزبانو بگویم یکی داستان
  6. بخش ۲۱ - جواب نوشتن زال و رستم به هرسه پادشاهان هندوستانچونزدیک دستان رسید این پیام
  7. بخش ۲۲ - جنگ کردن پادشاهان هندوستان با بانوگشسبچو خورشید بنمود زرین درفش
  8. بخش ۲۳ - جنگ کردن بانوگشسب با جیپورشاه (و) شکست خوردن جیپورشاه در صف جنگبه جیپور گردید بانو دوچار
همه‌ی فرامرزنامه ←

سرایندهٔ فرامرزنامه درباره‌ی سرایندهٔ فرامرزنامه

فرامرزنامه یکی از سروده‌های پهلوانی در ادبیات ایران است که نزدیک به سدهٔ پنجم هجری کمتر از یکصد سال پس از شاهنامه فردوسی سروده شده‌است. سرایندهٔ فرامرزنامه شناخته نیست. در برخی منابع نام او را خسرو کیکاووس ذکر کرده‌اند. در بخش ۱۹۱ فرامرزنامه، او نام خویشتن را رستم و نام پدرش را بهرام بن سروش معرفی کرده است  درون‌مایه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.