پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۶۹

میگوید مرمرا نگار دلسوز

میباید رفت چون به پایان شد روز

ای شب تو برون میای از کتم عدم

خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۷۱هین وقت صبوحست میان شب و روز
  2. رباعی شمارهٔ ۹۷۲یاری خواهی ز یار با یار بساز
  3. رباعی شمارهٔ ۹۷۳یک شب چو ستاره گر نخسبی تا روز
  4. رباعی شمارهٔ ۹۷۴آمد آمد ترش ترش یعنی بس
  5. رباعی شمارهٔ ۹۷۵احوال دلم هر سحر از باد بپرس
  6. رباعی شمارهٔ ۹۷۶از حادثهٔ جهان زاینده مترس
  7. رباعی شمارهٔ ۹۷۷از روز قیامت جهان‌سوز بترس
  8. رباعی شمارهٔ ۹۷۸ای یوسف جان ز حال یعقوب بپرس
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.