رباعی شمارهٔ ۵۴۰

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۵۴۲اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
2. رباعی شمارهٔ ۵۴۳ای آنکه ز تو مشکلم آسان گردد
3. رباعی شمارهٔ ۵۴۴ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد
4. رباعی شمارهٔ ۵۴۵ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد
5. رباعی شمارهٔ ۵۴۶ای اطلس دعوی ترا معنی برد
6. رباعی شمارهٔ ۵۴۷ایام وصال یار گوئی که نبود
7. رباعی شمارهٔ ۵۴۸ای اهل صفا که در جهان گردانید
8. رباعی شمارهٔ ۵۴۹ای اهل مناجات که در محرابید