پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۹۲

آن کس که از آب و گل نگاری دارد

روزی به وصال او قراری دارد

ای نادره آنکه زاب و گل بیرون شد

کو چون تو غریب شهریاری دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۹۴آن کس که ز دل دم اناالحق میزد
  2. رباعی شمارهٔ ۴۹۵آن کس که مرا به صدق اقرار کند
  3. رباعی شمارهٔ ۴۹۶آن کیست که بیرون درون مینگرد
  4. رباعی شمارهٔ ۴۹۷آن لحظه که آن سرو روانم برسید
  5. رباعی شمارهٔ ۴۹۸آن لحظه که از پیرهنت بوی رسد
  6. رباعی شمارهٔ ۴۹۹آن نزدیکی که دلستان را باشد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۰۰آن وسوسه‌ای که شرمها را ببرد
  8. رباعی شمارهٔ ۵۰۱آنها که بآتش خزان سوخته‌اند
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.