پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۴

کی پست شود آنکه بلندش تو کنی

شادان بود آنجا که نژندش تو کنی

گردون سرافراشته صد بوسه زند

هر روز بر آن پای که بندش تو کنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۴۶لب بر لب هر بوسه ربائی بنهی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۴۷مادام که در راه هوا و هوسی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۴۸ما را ز هوای خویش دف زن کردی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹۴۹مانندهٔ گل ز اصل خندان زادی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹۵۰ماه آمد پیش او که تو جان منی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹۵۱مائیم در این زمان زمین پیمائی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹۵۲مائیم و هوای روی شاهنشاهی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۹۵۳مردی که فلک رخنه کند از دردی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.