مولانا
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۹
خوش باش که خوش نهاد باشد صوفی
از باطن خویش شاد باشد صوفی
صوفی صاف است غم بر او ننشیند
کیخسرو و کیقباد باشد صوفی
مولانا
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۱خیری بنمودی و ولیکن شری
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۲در بادیهٔ عشق تو کردم سفری
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۳در بی‌خبری خبر نبودی چه بدی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۴در چشم منست این زمان ناز کسی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۵در چشم منی و گرنه بینا کیمی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۶در خاک اگر رفت تن بیجانی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۷در دست اجل چو درنهم من پائی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵۸در دل نگذشت کز دلم بگذاری
درباره‌ی مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.