مولانا
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۲
بنمای به من رخت بکن مردمی ای
تا لاف زنم که دیده‌ام خرمی ای
ای جان جهان از تو چه باشد کمی ای
کز دیدن تو شاد شود آدمی ای
مولانا
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰۴بی‌آتش عشق تو نخوردم آبی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰۵بیچاره دلا که آینهٔ هر اثری
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰۶بی‌جهد به عالم معانی نرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰۷بیخود باشی هزار رحمت بینی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰۸بیرون نگری صورت انسان بینی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰۹پیش آی خیال او که شوری داری
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱۰بی‌نام و نشان چون دل و جانم کردی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱۱پیوسته مها عزم سفر می‌داری
درباره‌ی مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.