پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۷۰

ای آنکه تو جان بنده را جان شده‌ای

در ظلمت کفر شمع ایمان شده‌ای

اندر دل من ترانه‌گویان شده‌ای

واندر سر من چو باده رقصان شده‌ای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۲ای آنکه رخت چو آتش افروخته‌ای
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۳ای آنکه مرا به لطف بنواخته‌ای
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۴ای خورشیدی که چهره افروخته‌ای
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۵ای دوست که دل ز دوست برداشته‌ای
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۶ای عشرت نیست گشته هستک شده‌ای
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۷این نیست ره وصل که پنداشته‌ای
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۸با بی‌خبران اگر نشستی بردی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۷۹با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.