پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۰

گه در طلب وصل مشوش باشیم

گاه از تعب هجر در آتش باشیم

چون از من و تو این من و تو پاک شود

آنگه من و تو بی من و تو خوش باشیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۲لب بستم و صد نکته خموشت گفتم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۳لیلم که نهاری نکند من چه کنم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۴ما از دو صفت ز کار بیکار شویم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۵ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۶ما باده ز یار دلفروز آوردیم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۷ما برزگران این کهن دشت نویم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۸ما جان لطیفیم و نظر در نائیم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۰۹ما خاک ترا به آب زمزم ندهیم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.