پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۹۲

تا چند چو دف دست ستمهات خورم

یا همچو رباب زخم غمهات خورم

گفتی که چو چنگ در برت بنوازم

من نای تو نیستم که دمهات خورم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۹۴تا روی تو دیدم از جهان سیر شدم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۹۵تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۹۶تا شمع تو افروخت پروانه شدم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۹۷تا ظن نبری که از تو بگریخته‌ام
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۹۸تا ظن نبری که از غمانت رستم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۹۹تا ظن نبری که من دوی می‌بینم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۰تا ظن نبری که من کمت می‌بینم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۱تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.