پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۷۹

بر میکده وقف است دلم سرمستم

جان نیز سبیل جام می‌کردستم

چون جان و دلم همی نمی‌پیوستند

آن هر دو بوی دادم از غم رستم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۱بوی دهن تو از چمن می‌شنوم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۲بهر تو زنم نوا چو نی برگیرم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۳بی دف بر ما میا که ما در سوریم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۴بیرون ز دو کون من مرادی دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۵بیکار شدم ای غم عشقت کارم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۶بیگانه مگیرید مرا زین کویم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۷بیگاه شد وز بیگهی من شادم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۸۸تا آتش و آب عشق بشناخته‌ام
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.