پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۰۴

نومید مشو امید می‌دار ای دل

در غیب عجایب است بسیار ای دل

گر جمله جهان قصد به جان تو کنند

تو دامن دوست را نه بگذار ای دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۰۶کاچی سازی که روز برفست و وحل
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۰۷یا من هو سیدی و اعلی و اجل
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۰۸آمد بت خوش‌عربدهٔ مِی‌کیشم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۰۹آمد شد خود به کوی تو می‌بینم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۱۰آن باده که بر جسم حرامست حرام
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۱۱آن خوش سخنان که ما بگفتیم به هم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۱۲آنکس که به آب دیده‌اش میجویم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۱۳آن کس که ببست خواب ما را به ستم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.