پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۷

گفتم ز غمت عاشق حیران میرد

گفتا بگذار تا بحرمان میرد

سیراب بسر چشمه ندارد آری

از تشنه خبر که در بیابان میرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹اندیشه به کنه حق تعالی نرسد
  2. شمارهٔ ۸۰گو دی رسد و بهارش از پی نرسد
  3. شمارهٔ ۸۱فیضی بمن از چشمه نوشی نرسد
  4. شمارهٔ ۸۲زان ماه که روزم ز غمش شب باشد
  5. شمارهٔ ۸۳آنرا که نه دانش و نه عرفان باشد
  6. شمارهٔ ۸۴هرکس که بجرگ نکته سنجان باشد
  7. شمارهٔ ۸۵از جور و جفا چو خار می‌باید شد
  8. شمارهٔ ۸۶آنم که نشاط من بکلفت ماند
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.