پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۸۰

گو دی رسد و بهارش از پی نرسد

در خم میم از رسیدن دی نرسد

کافیست گل داغ و می خون دلم

گو موسم گل بیاید و می نرسد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۲زان ماه که روزم ز غمش شب باشد
  2. شمارهٔ ۸۳آنرا که نه دانش و نه عرفان باشد
  3. شمارهٔ ۸۴هرکس که بجرگ نکته سنجان باشد
  4. شمارهٔ ۸۵از جور و جفا چو خار می‌باید شد
  5. شمارهٔ ۸۶آنم که نشاط من بکلفت ماند
  6. شمارهٔ ۸۷افغان که نه عمر جاودان خواهد ماند
  7. شمارهٔ ۸۸نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند
  8. شمارهٔ ۸۹از کوی غم تو سینه ریشان رفتند
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.