پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست

حالم ز فراق تو چه گویم چونست

کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر

جامم تهی از باده و پر از خونست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹زین باغ که خار او زگل افزونست
  2. شمارهٔ ۵۰آن کس که بود به دلبری فرد اینست
  3. شمارهٔ ۵۱آخر ثمر مهر تو کین بود ای دوست
  4. شمارهٔ ۵۲این سرکشی ای سرو سهی بالا چیست
  5. شمارهٔ ۵۳آنرا که امید وصل آن رشک پریست
  6. شمارهٔ ۵۴مجنون که ز جان برای جانان بگذشت
  7. شمارهٔ ۵۵زآنچه از ستمت بجان بیتاب گذشت
  8. شمارهٔ ۵۶دیشب که مرا بصحبت یار گذشت
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.