پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۰

آن کس که بود به دلبری فرد اینست

آن گل که نموده چهره‌ام زرد اینست

دردم گر هست بی‌دوا نبود درد

می‌بیند و طعنه می‌زند درد اینست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲این سرکشی ای سرو سهی بالا چیست
  2. شمارهٔ ۵۳آنرا که امید وصل آن رشک پریست
  3. شمارهٔ ۵۴مجنون که ز جان برای جانان بگذشت
  4. شمارهٔ ۵۵زآنچه از ستمت بجان بیتاب گذشت
  5. شمارهٔ ۵۶دیشب که مرا بصحبت یار گذشت
  6. شمارهٔ ۵۷عمرم همه در کشیدن جور گذشت
  7. شمارهٔ ۵۸از سوز غم جگرفروزی که گذشت
  8. شمارهٔ ۵۹ - این رباعی دارای صنعت رد عجز علی‌الصدر استمجنون به هوای کوی لیلی در دشت
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.