پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

دوشم که ز داغ دوریت جان میسوخت

جان در تنم از آتش هجران میسوخت

آن تاب و تبم بود که در دیر و حرم

بر من دل کافر و مسلمان میسوخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶آنشوخ که خون مهربان یاران ریخت
  2. شمارهٔ ۱۷خط تو که غم بجان غمخواران ریخت
  3. شمارهٔ ۱۸در بر معشوق و در قدح می چه خوش است
  4. شمارهٔ ۱۹آگه نتوانی چو شد از فطرت پست
  5. شمارهٔ ۲۰در ظلمت جهل آمدن چون زالست
  6. شمارهٔ ۲۱هرکس که ز لطف تو ستمگر شاد است
  7. شمارهٔ ۲۲زاهد که بپاک دامنیها ثمر است
  8. شمارهٔ ۲۳ای آنکه ترا همیشه عصیان کار است
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.