پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

خط تو که غم بجان غمخواران ریخت

آتش بدل سوخته یاران ریخت

آن ابر سیاهست که برگشته ما

اخگر همه جای قطره باران ریخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹آگه نتوانی چو شد از فطرت پست
  2. شمارهٔ ۲۰در ظلمت جهل آمدن چون زالست
  3. شمارهٔ ۲۱هرکس که ز لطف تو ستمگر شاد است
  4. شمارهٔ ۲۲زاهد که بپاک دامنیها ثمر است
  5. شمارهٔ ۲۳ای آنکه ترا همیشه عصیان کار است
  6. شمارهٔ ۲۴درد دل ما که داستان دگر است
  7. شمارهٔ ۲۵ای آنکه ترا خون شهیدان باده است
  8. شمارهٔ ۲۶تا دامن مطلبم به چنگ آمده است
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.