پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

مثنویات

شمارهٔ ۵ - وله ایضا

درین گلزار کز تاثیر صحبت

مبدل میشود خواری به عزت

سعادت سایه بر نخلی که انداخت

ز دولت سر به اوج رفعت افراخت

ازین نخلست واین صورت هویدا

وزین صورت نشان صدق پیدا

که اول بوده چوب خشک در باغ

فرو تر پایه‌اش از هیزم راغ

کنون بالاتر از چرخش مکان است

که هم زانوی بانوی جهان است

ازین بالاتر این کز فیض کامل

کلام آسمانی راست حامل

الهی از خواص درس قرآن

به این فرزانه بانوی جهانبان

همایون نسخهٔ صنع الهی

فروزان شمسهٔ ایوان شاهی

در اختر شعاع درج عصمت

تنق بند آفتاب برج عفت

حیاتی بخش ممتد و مؤبد

ظلالش دار بر عالم مخلد

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۷ - این چند بیت بجهت تزویجی گفته که بحسب استعداد میان ایشان نبودهدرین دامگاه عجیب و غریب
  2. شمارهٔ ۸ - این ابیات مثنوی حسب‌الحال گفته در عذر ارسال شعر به بزرگی که شعر می‌گفتهمن آن اعرابیم اندر دل بر
  3. شمارهٔ ۹ - مثنوی در مرگ حیرتی شاعرای دل سخن از شه نجف کن
  4. شمارهٔ ۱۰ای بلند اختر سپهر وجود
  5. شمارهٔ ۱۱سخن طی می‌کنم ناگاه در خواب
  6. شمارهٔ ۱۲چه گویم نطقم آن قدرت ندارد
همه‌ی مثنویات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.