شمارهٔ ۳

ادامه‌ی منقولات

1. شمارهٔ ۵کسی به نزدیک رسول صلی اللّه علیه و سلم آمد و گفت کی مرا سخنی گوی در مسلمانی که اصلی باشد که دست در آن زنم. گفت بگوی آمَنْتُ بِاللّه ثُمَّ اسْتَقمْ و درین آیت می‌گوید که اِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللّه ثُمَّ اسْتقامُوا معنی درین آیت آن می‌گوید لاتروغ
2. شمارهٔ ۶شیخ گفت داوری کافریست و از غیر دیدن شرکست و خوش بودن فریضه است.
3. شمارهٔ ۷شیخ را گفتند یکی توبه کرده بود بشکست، شیخ ما گفت اگر توبه اورا نشکسته بودی او هرگز توبه بنشکستی.
4. شمارهٔ ۸شیخ پیوسته می‌گفتی کی توبی نوایی و همو گفت کی معشوقۀ بی‌عیب مجویید که نیابید.
5. شمارهٔ ۹شیخ گفت هزار دوست اندک بود و یک دشمن بسیار بود.
6. شمارهٔ ۱۰شیخ گفت روزی در مناجات بار خدایا بیامرز کی دوست چنین دارد و مپرس کی خردۀ دارد.
7. شمارهٔ ۱۱شیخ را پرسیدند کی مردان او در مسجد باشند؟ گفت درخرابات هم باشند.
8. شمارهٔ ۱۲شیخ گفت ما آنچ یافتیم به بیداری شب و به بی‌داوری سینه و بی‌دریغی مال یافتیم.