پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی منقولات

  1. شمارهٔ ۱۳شیخ را پرسیدند کی صوفیی چیست گفت آنچ در سر داری بنهی و آنچ در کف داری بدهی و آنچ بر توآید نجهی.
  2. شمارهٔ ۱۴شیخ گفت: کل ماشغلک عن اللّه فهو علیک مشؤم.
  3. شمارهٔ ۱۵شیخ گفت در شبانروزی سی هزار نفس ازتو بر می‌آید، هر آن نفس کی نه بحقّ بود گَنده بود چون مرداری کی فریسته از آن بینی بگیرد.
  4. شمارهٔ ۱۶شیخ گفت: وقتک بین النَفَسین. وقت تو میان دونفس است یکی گذشته و یکی ناآمده. پس گفت دی شد و فردا کو؟ روز امروز است. الوقت سیف قاطع.
  5. شمارهٔ ۱۷شیخ گفت تصوف دو چیز است: بیکسو نگریستن و یکسان زیستن.
  6. شمارهٔ ۱۸شیخ گفت اللّه و بس و ما سواه هوس و انقطع النفس.
  7. شمارهٔ ۱۹شیخ گفت: من صح قصده الینا وجب حقّه علینا، هرکه قصد اوبدین راه درست‌تر این راه بدو پاینده‌تر.
  8. شمارهٔ ۲۰شیخ بسیارگفتی کی کن یهودیاً صرفاً والافلاتلعب بالتوریة.
همه‌ی منقولات ←

محمد بن منور درباره‌ی محمد بن منور

«محمد بن منور بن ابوسعید بن ابوطاهر بن ابوسعید ابوالخیر»، نوادهٔ عارف مشهور، ابوسعید ابوالخیر و مؤلف کتاب «اسرار التوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید فضل الله بن ابی الخیر المیهنی» می‌باشد که آن را در میان سال‌های ۵۵۳ تا ۵۵۹ هجری در احوال جد خود، ابوسعید ابوالخیر نوشته است. کتاب اسرار التوحید با استفاده از نسخهٔ آماده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.