پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی منقولات

  1. شمارهٔ ۱۶شیخ گفت: وقتک بین النَفَسین. وقت تو میان دونفس است یکی گذشته و یکی ناآمده. پس گفت دی شد و فردا کو؟ روز امروز است. الوقت سیف قاطع.
  2. شمارهٔ ۱۷شیخ گفت تصوف دو چیز است: بیکسو نگریستن و یکسان زیستن.
  3. شمارهٔ ۱۸شیخ گفت اللّه و بس و ما سواه هوس و انقطع النفس.
  4. شمارهٔ ۱۹شیخ گفت: من صح قصده الینا وجب حقّه علینا، هرکه قصد اوبدین راه درست‌تر این راه بدو پاینده‌تر.
  5. شمارهٔ ۲۰شیخ بسیارگفتی کی کن یهودیاً صرفاً والافلاتلعب بالتوریة.
  6. شمارهٔ ۲۱شیخ گفت: راحةالنفس کلها فی التسلیم وبلاؤهافی التدبیر.
  7. شمارهٔ ۲۲شیخ گفت آن پیر را گفتند که دعایی در کار ما کن. گفت: اختیارُ ماجری لک فی الازل خیر من معارضة الوقت. الخیر اجمع فیما اختارخالقنا و اختیار سواه الشر و الشؤم.
  8. شمارهٔ ۲۳شیخ گفت اینست و بس و این بر ناخنی بتوان نبشت: اِذبح النفس والافلا تشغل بتر هات الصوفیة.
همه‌ی منقولات ←

محمد بن منور درباره‌ی محمد بن منور

«محمد بن منور بن ابوسعید بن ابوطاهر بن ابوسعید ابوالخیر»، نوادهٔ عارف مشهور، ابوسعید ابوالخیر و مؤلف کتاب «اسرار التوحید فی مقامات الشیخ ابی سعید فضل الله بن ابی الخیر المیهنی» می‌باشد که آن را در میان سال‌های ۵۵۳ تا ۵۵۹ هجری در احوال جد خود، ابوسعید ابوالخیر نوشته است. کتاب اسرار التوحید با استفاده از نسخهٔ آماده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.