شمارهٔ ۱۴۵

ادامه‌ی منقولات

1. شمارهٔ ۱۴۷شیخ گفت: اوحی اللّه تعالی الی نبی من الانبیائه تزعم انک تحبنی فان کنت تحبنی فاخرج حب الدنیا من قلبک فان حبها و حبی لایجتمعان. پس شیخ گفت ماترک عبدفی اللّه شیئا الا عوضه اللّه خیرا منه و من لم یکن عیشه باللّه و لله فلا عده لموته. پس سایلی سؤال کرد یا شیخ ف
2. شمارهٔ ۱۴۸شیخ گفت هیچ سخن بهتر ازین نیست که ما می‌گوییم لکن اگر این می‌نبایدی گفتن بهترستی.
3. شمارهٔ ۱۴۹وقتی جماعتی از بزرگان پیش شیخ بودند یکی ازیشان گفت ما هرچ بگوییم بکنیم شیخ.
4. شمارهٔ ۱۵۰شیخ را سؤال کردند از عشق شیخ ما گفت: العشق شبکة الحقّ.
5. شمارهٔ ۱۵۱شیخ گفت ندانی و ندانی کی ندانی و نخواهی کی بدانی کی ندانی.
6. شمارهٔ ۱۵۲شیخ بسیار گفتی خداوندا هرچ از ما بتو رسد استغفراللّه و هرچ از تو بما رسد الحمدلله.
7. شمارهٔ ۱۵۳شیخ هر وقت کی خواندی چون به آیتی رسیدی کی سوگند بودی گفتی خداوندا این عجزت تا کی بود؟
8. شمارهٔ ۱۵۴شیخ گفت هر دل کی درو دوستی دنیا بودآن دل پراکنده بود.