شمارهٔ ۱۵۲

ادامه‌ی منقولات

1. شمارهٔ ۱۵۴شیخ گفت هر دل کی درو دوستی دنیا بودآن دل پراکنده بود.
2. شمارهٔ ۱۵۵شیخ را سؤال کردند کی یا شیخ هر چند تدبیر می‌کنیم درین معنی نمی‌رسیم شیخ گفت التدبیر تدمیر تدبیرکار بی‌خبران بود و هیچ راه زن عظیم‌تر از تدبیر نیست، ایشان گفته‌‌اند:اطلبوا اللّه بترککم التدبیر فان التدبیر فی هذا الطریق تزویر.
3. شمارهٔ ۱۵۶شیخ گفت: الزیارة مع حضور القلب خیر من دوامها مع نفور القلب.
4. شمارهٔ ۱۵۷پس گفت بندۀ آنی که در بندِ آنی.
5. شمارهٔ ۱۵۸آنگاه گفت تا کسی صفاء معاملت خود بیند می‌گوید انت و انا،چون نظرش بفضل و رحمت وی افتاد به جملگی گوید انت، انت آنگه بندگیش حقّیقت گردد.
6. شمارهٔ ۱۵۹شیخ گفت: من لم یرنفسه الی ثواب الصدقة احوج من الفقیر الی صدقته فقد بطلت صدقته.
7. شمارهٔ ۱۶۰شیخ را پرسیدند از شریعت و طریقت و حقّیقت، شیخ ما گفت این اسامی منازلست و این و منازل بشریت را بود. شریعت همه نفی و اثبات بود بر قالب و هیکل، و طریقت همه محو کلی باشد و حقّیقت همه حیرتست. بوبکر صدیق رضی اللّه عنه از دنیا می‌رفت و می‌گفت: یا هادی الطریق حرت
8. شمارهٔ ۱۶۱شیخ گفت این کار بسر نَشُو تا خواجه بدر نَشُو، آنِ ما اینست! پس این ابیات در اثناء این سخن گفت، بیت: